W obliczu pandemii koronawirusa zalecana jest społeczna izolacja, by ograniczyć rozprzestrzenianie się choroby COVID-19. Jak zatem dzisiaj należy organizować pracę? W dziedzinie bezpieczeństwa i higieny pracy pracodawca zobowiązany jest, w miarę możliwości, zapewnić, by wirus COVD-19 nie rozprzestrzeniał się w miejscu pracy. Oznacza to przede wszystkim taką organizację pracy, która ograniczy osobiste kontakty pomiędzy pracownikami i klientami, np. rezygnacja ze spotkań czy komunikowanie się za pośrednictwem środków zdalnej komunikacji. W celu przeciwdziałania rozprzestrzeniania się koronawirusa pracodawca może nakazać swoim pracownikom pracę zdalną. Wynika to z zapisów tzw. specustawy, czyli specjalnej ustawy dotyczącej szczególnych rozwiązań w walce z epidemią koronawirusa. Praca zdalna jest pojęciem szerszym niż telepraca. Praca zdalna polega na wykonywaniu pracy poza miejscem jej stałego wykonywania na polecenie pracodawcy - w rozumieniu specustawy - w celu przeciwdziałania COVID-19. Telepracą jest wykonywanie pracy regularnie poza zakładem pracy, z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Telepracownikiem jest więc pracownik, który wykonuje pracę w tych warunkach i przekazuje pracodawcy wyniki pracy, w szczególności za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Może to być np. praca wykonywana na komputerze i przesyłana pracodawcy pocztą elektroniczną. Praca zdalna może natomiast polegać także na tym, że pracownik wykonuje pracę np. w domu bez użycia środków komunikacji elektronicznej (komputera, internetu).  Przykładowo pracownik w domu analizuje dokumenty, pisze opinię odręcznie itp., a następnie przekazuje pracodawcy efekt swojej pracy w sposób uzgodniony z pracodawcą. Decyzja o poleceniu pracy zdalnej leży wyłącznie w gestii pracodawcy. Pracownik może oczywiście o to wnioskować. Wynagrodzenie pracownika nie ulegnie zmianie. Praca zdalna to po prostu zmiana miejsca wykonywania pracy. Ważne jest też zapewnienie w miejscu pracy dezynfekcji pomieszczeń i sprzętu, pracownikom środków służących do dezynfekcji rąk i środków ochrony osobistej (przegród, rekawiczek, maseczek, okularów ochronnych, a tam, gdzie ryzyko zawodowe jest wysokie także kombinezonów), jak i zwrócenie szczególnej uwagi na zagadnienia higieny, czyli czystości stanowisk pracy oraz miejsc, w których pracownicy często przebywają, np. jadalnie czy sanitariaty. Pracodawca ma obowiązek poinformować pracowników o ryzyku zawodowym, które wiąże się z wykonywaną pracą oraz o zasadach ochrony przed zagrożeniami. Szczególnie istotne jest więc zagadnienie przepływu informacji pomiędzy pracodawcą a pracownikami w celu udzielania im bieżących wskazówek dotyczących zachowania się w miejscu pracy w zmienionych okolicznościach spowodowanych zagrożeniem wirusem COVID-19.  Rekomenduje się, aby pracodawca przygotował odpowiednie instrukcje - wytyczne, zalecenia - skierowane do pracowników wskazujące im, jak pracować w sytuacji zagrożenia wirusem COVID-19 (dotyczące między innymi kontaktów z pracownikami, klientami czy higieny osobistej). 

Osoby zarażone SARS-CoV-2 mogą rozprzestrzeniać wirusa przed rozpoznaniem objawów lub przechodząc chorobę bezobjawowo.

A burmistrza radny pojechał z młodzieżą do Portugalii, choć jest pandemia koronawirusa.

w Korei dziennie wykonuje się ponad 10 000 prób DZIENNIE. W Polsce wykonano dotąd 1600 prób. I o czym tu mówić ?

Nie potwierdzonego przypadku, co nie oznacza, że go nie ma.

Ze świńską grypą było podobnie.

Eksperymenty przeprowadzone przez NIH, CDC, UCLA i Uniwersytet Princeton wskazują, że SARS-CoV-2 pozostaje aktywny w aerozolach do trzech godzin. Na miedzianych powierzchniach koronawirus przetrwa do czterech godzin, a na kartonach do 24 godzin. Najdłużej utrzyma się na tworzywach sztucznych i stali nierdzewnej - nawet 2-3 dni.
Wyniki badań dostarczają kluczowych informacji na temat stabilności SARS-CoV-2 i sugerują, że można się nim zarazić poprzez dotknięcie zainfekowanych przedmiotów. Informacje o wynikach badań zostały upublicznione, ale dopiero teraz praca została zrecenzowana i potwierdzona. Naukowcy z Rocky Mountain Laboratories (RML) porównali, w jaki sposób środowisko wpływa na SARS-CoV-2 i SARS-CoV-1, który wywołuje SARS. Żywotność obu wirusów jest podobna, ale dlaczego SARS-CoV-2 powoduje więcej przypadków zachorowań. To prawdopodobnie dlatego, że osoby zarażone SARS-CoV-2 mogą rozprzestrzeniać wirusa przed rozpoznaniem objawów lub przechodząc chorobę bezobjawowo. W przypadku SARS-CoV-1 tak nie było.

Główna różnica pomiedzy wirusem grypy a koronawirusem polega na tym, że na grypę jesteśmy częściowo uodpornieni przez poprzednie infekcje i mamy na nią szczepionki. W przypadku Covid-19 nasz organizm nie ma żadnej odporności, jednak cztery wyodrębnione typy komórek odpornościowych zachowują się w podobny sposób.